Arno van der Heyden

Al tien jaar lang is de talkshow Arno’s Aperitief een terugkerend onderdeel op Noorderzon. Elk jaar ontvangt Arno van der Heyden theatermakers, artiesten en muzikanten in de Spiegeltent, vermaakt het publiek met liedjes en droge worst, en geeft als ideale gastheer iedere dag tussen 6 en 7 de aftrap van een nieuwe Noorderzon-avond. Tijd voor een duik in Arno’s Aperitief-archief.

Dat archief is groot en uitgebreid, en hoewel we niet direct vinden wat we zoeken, komen wel meteen de verhalen los. “Elk jaar zitten Geert Oude Weernink (regisseur- red) en ik bij Mark Yeoman en praten we over onze ideeën voor het aankomende jaar,” vertelt Arno. “Eigenlijk gaat dat al 10 jaar hetzelfde: we beginnen met een wilde brainstorm en zeggen we dat we alles anders gaan doen. Na een half uur filosoferen komen we dan toch weer uit op het oude concept. Het werkt gewoon goed.”

Dat de basis van Arno’s Aperitief al die jaren hetzelfde is gebleven, betekent niet dat er nooit iets is veranderd. “We zijn ons steeds meer op het publiek gaan richten. We waren gewend om radio te maken. Dat doen we nu nog steeds, maar het is wel visueler en interactiever geworden. Je krijgt bij ons in één keer een grote hap Noorderzon.” Het publiek van Arno’s Aperitief lijkt een trouw publiek. “Je ziet elk jaar veel bekende gezichten,” zegt Arno.

In zijn archief zoeken we naar een overzicht van 10 jaar Arno’s Aperitief-ansichtkaarten. Elk jaar bedenken Arno en zijn crew een luchtige parodie op de poster van Noorderzon. Een overzicht is hier te vinden.

De Kikkerprins
Al lang voor Arno’s Aperitief was Arno van der Heyden als artiest op Noorderzon te zien. In 1994, één van de eerste jaren, speelde hij mee in de productie Allerlei Ruig van De Horzel, een Gronings gezelschap onder leiding van Cora Broekhuizen. Bij wijze van stunt werd er voor de poster naakt geposeerd in het klimrek op de Speelweide. (zie foto).

“Iedereen mocht voor deze voorstelling zijn eigen sprookjesfiguur bedenken,” vertelt Arno. “Ik was de Kikkerprins, half kikker, half prins. Ik werd elke avond tot in de bilnaad groen geschminkt,” grijnst hij. Theo de Groot, die deze Noorderzon betrokken is bij de voorstelling Groot Hunzeland van Stichting Peerd, was destijds Roodkapje. “In één scene steekt Roodkapje een toeter in mijn kont om me op te blazen. Ik heb een trompet in mijn mond en de rest kun je wel raden. De meningen over de voorstelling waren nogal verdeeld, kan ik me herinneren. Maar we hebben wel erg gelachen.”

Jubileum
Tijdens Noorderzon 2010 zal Arno’s Aperitief bijzondere aandacht besteden aan het jubileum van het festival. “We willen een soort verzamelbureau worden van mooie herinneringen van het publiek,” vertelt Arno. “Bij de Spiegeltent kunnen mensen dan ter plekke verhalen opschrijven en bijvoorbeeld foto’s inbrengen. De mooiste verhalen van die dag lichten we er dan in de uitzending uit.”

Het goede voorbeeld
“Zelf heb ik ook een mooi Noorderzon verhaal. Ik zeg wel eens dat ik Jessica, mijn vriendin, op Noorderzon ontmoet heb, maar technisch gezien klopt dat niet helemaal. Ik heb haar in Café Marleen ontmoet, waar we de 25e, maar naar later bleek de 24e sterfdag van Elvis herdachten. Ik zong In the ghetto en vroeg twee meisjes aan de bar of ze mijn achtergrondkoortje wilden zijn. Het bleken Jessica en haar zus Tamara te zijn. De dag daarna sleepte ik ze meteen mee naar Noorderzon, waar ik met datzelfde nummer optrad. En zo is het gekomen.”

Het archief van Arno herbergt nog veel meer mooie verhalen en grappige anekdotes. We hebben het nog niet eens gehad over zijn optredens met Trio Kloosterboer of over bijzondere ontmoetingen met artiesten. Laat staan over hoe het toch kan dat Noorderzon voelt als vakantie, terwijl je heel hard aan het werk bent. Daarom spreken we af dat ik later nog eens terugkom, voor meer verhalen uit Arno’s archief.

Door: Nynke Oele

Arno van der Heyden.
Arno van der Heyden.