De Parade

In het eerste jaar bestond Noorderzon uit een aantal muzikale zondagen, een ‘Noorderzon-Noord-programma’, met Noord-Nederlandse theater- en muziekgroepen en ‘De Parade’. De Parade was en is een reizend cultureel circus, of een kermisachtig rariteitenfestival, met muziek, variété en kermisattracties. Artiesten die optreden, moeten als een soort kermisklanten hun publiek binnenhalen, door voor de tent waarin ze optreden een voorproef te houden. 

Voordat De Parade in 1991 naar Groningen kwam, was het eerder dat jaar al in Rotterdam, Den Haag, Amsterdam, Den Bosch en Tilburg geweest. De Parade bracht in het eerste Groningse jaar onder meer ‘La Molina’, een oud reuzenrad, dat onder andere als draaiend café werd gebruikt. In Theater de Paradijsvogel kon het publiek illusionistentheater zien. In de Salon des Variétes vormden twee dames een levende jukebox. In 1992, het tweede Noorderzon-Paradejaar, vormde De Parade opnieuw de hoofdmoot van het festival. De opzet was in dat jaar hetzelfde als in 1991, al waren er een aantal nieuwe attracties.

De organisatie van Noorderzon had de intentie De Parade in 1993 weer naar het noorden te halen. Dit bleef bij een voornemen doordat de organisatie minder voor de komst van De Parade wilde betalen dan De Parade vroeg. De organisatie wilde niet met meer geld komen omdat ze het aandeel van lokale en incidentele optredens wilde uitbreiden. Met deze uitbreiding moest Noorderzon meer ‘een eigen gezicht’ krijgen. Jeffrey Meulman, programmeur in dat jaar, vertelde hierover in de Drentse Courant: ‘De Parade heeft ongeveer weer hetzelfde programma als vorig jaar, dus de verrassing is er nu wel een beetje af. Terwijl wij Noorderzon juist willen vernieuwen (...).’

De organisatie in Groningen ging er lange tijd vanuit dat ze er wel uit zouden komen met De Parade-organisatie. Toen de laatste er uiteindelijk toch voor koos het de Groninger speeldagen aan Nijmegen te geven, stond Noorderzon in 1993 noodgedwongen op eigen benen. Organisator Diederik van der Meide in het Nieuwsblad van het Noorden: ‘Eigenlijk waren we nog niet toe aan een eigen festival. Noorderzon is drie jaar geleden begonnen met het idee dat de toenmalige zomermanifestatie te eenzijdig de nadruk legde op de popmuziek. (...) Het was de bedoeling dat Noorderzon langzaam uit zou groeien tot een eigen festival dat zelfstandig zou produceren en programmeren. In onze planning zou de editie van 1994 de eerste zijn die op eigen kracht werd gemaakt. In de eerste drie jaar zouden we vooral op De Parade draaien.’

De organisatie moest in dat jaar voor het eerst voor een geheel eigen programmering zorgen. Dat lukte, al gaf Van der Meide in het eerder genoemde Nieuwsblad-interview aan: ‘Het heeft een enorme krachtinspanning gekost om het voor elkaar te krijgen.’

De grootste tegenstander van het wegblijven van De Parade was haringboer Dokter Bart, die met zijn haringkar op het festivalterrein stond. Hij regelde een busreis van Groningen naar De Parade in Amsterdam. Omdat het festivalterrein in Nijmegen te nat was, ging De Parade daar niet door en bleef dat jaar langer in de hoofdstad. Ook organiseerde hij de Dag van de Haring, een protestfeest, in Huize Maas. Het heeft niet mogen baten: De Parade heeft zijn culturele tenten na 1992 niet meer opgezet in Groningen.

Door: Harma Zant

De Parade
De Parade