Peter Sikkema

‘Veel muzikanten hebben toch even tijd nodig om Noorderzon te snappen. Als je begrijpt waar het festival over gaat, kun je daar gemakkelijker op inspelen. Dan kun je pas echt contact maken met het publiek.’

Peter Sikkema doet, samen met Joey Ruchtie, de muziekprogrammering voor de ‘grotere’ Noorderzon-podia. Het belangrijkste daarvan is Het Dok, het podium bij de vijver. Dat is meteen het meest opvallende podium èn een potentieel struikelblok voor veel bands.

Je staat immers in eerste instantie te spelen voor een forse waterpartij, en daar kan ook niet iedereen meteen tegen. ‘Bij sommige acts maakt het niet uit, die doen gewoon hun performance. Maar bij anderen draait het om de wisselwerking, die hebben het contact met het publiek echt nodig.’

En dat publiek is er wel, dat staat rijendik opgesteld langs de oevers van die vijverpartij. Duizenden, wie weet tienduizenden: toch een aardige hoeveelheid toehoorders op een opmerkelijke plek.

‘Tourmanagers zeggen ook wel eens, als ze net aankomen: moeten we hier in godsnaam spelen? Maar als ze beter kijken, zien ze de charme van deze plek wel in. Die feeërieke omgeving, prachtig uitgelicht. Veel festivals hebben van die enorme podia, en dan is dit heel wat anders. Dit is open en intiem tegelijk.’

Maar het is aan de band in kwestie om zich in te leven en, zo nodig, aan te passen aan het festival en zijn omgeving. Je moet het publiek enigszins tegemoet komen. Als daar een nat pak voor nodig is, dan moet dat maar.

Neem nou de Amerikaanse groep !!! (uit te spreken als Chk Chk Chk, of welke andere drievoudig herhaalde klank dan ook). Zanger Nic Offer is niet de enige muzikant die in de loop der jaren te water ging. Maar hij was er wel behoorlijk fanatiek in, herinnert Peter zich.

‘Die man ging er helemaal voor. Hij wist eerst niet zo goed wat hij ermee aan moest. Hij had gezien dat er meer mensen het water in gingen die dag, het was erg warm. Dus deed hij dat ook maar. Om in de sfeer te komen. Ze bleven nog een dagje hangen, en de volgende dag kwam hij naar me toe. Ontzettend bedankt, zei hij, nu ik hier wat langer ben snap ik het festival helemaal, nu begrijp ik wat er hier zo bijzonder aan is. Nou, dat vond ik een mooi compliment.”

Peter Sikkema is popprogrammeur van het Groninger cultuurcentrum De Oosterpoort en festivalmanager van het Eurosonic Noorderslag-festival, waar ook Joey Ruchtie aan mee programmeert. Daarnaast doen beiden het Bevrijdingsfestival in stad. Sinds 2006 bezorgen zij Noorderzon allerlei mooie bands.

In de jaren negentig deed Sikkema dat ook al een tijdje, toen met Kees van Boven. In die tijd werd er ook nog op de speelweide geprogrammeerd, maar de spiegeltent was er ook al. Uit die tijd herinnert hij zich nog succesnummers als Skatalites, Vic Chestnutt en Afro-Cuban All Stars, gevuld met viriele tachtigers die vrolijk oneerbare voorstellen deden aan Groningse schonen. ‘Die band was net aan het doorbreken in de weken voor ze bij ons speelden. Dus hadden we enorme rijen voor de deur.’

Met de komst van artistiek directeur Mark Yeoman liep die eerste programmeerperiode voor Sikkema af, ‘toen werden andere dingen belangrijker’. Yeoman is wel de man die dat opmerkelijke vijverpodium bedacht.

Sinds hij en Ruchtie het heft weer in handen hebben genomen, vertoont de programmering een opmerkelijke inhoudelijke opleving. ‘Wat we hier doen is een mooie aanvulling op het aanbod. Met wat wij doen in De Oosterpoort, het Bevrijdingsfestival, Take Root en wat ze bij Vera doen: het doel is toch om zo veel mogelijk mooie acts naar Groningen te krijgen.’

Daarbij komt het uitgebreide netwerk van Sikkema en Ruchtie mooi van pas. Internationale agenten en boekers weten nu wel waar Groningen ligt, al was het maar omdat ze er elk jaar wel graag bij zijn als het ‘showcasefestival’ Noorderslag Eurosonic losbarst. ‘Vooral Engelse en Zweedse boekers weten onderhand wel wat Noorderzon is.’

Noorderzon ligt, qua tijdsbalk, middenin de tweede poot van het Europese festivalseizoen. Daar profiteert ons mooie festival natuurlijk gretig van mee, vooral in het begin van de week als menige band een ‘off day’ heeft en het prijskaartje wel wat bescheidener kan. ‘Je probeert de gaatjes te vinden in het toerschema. Het is vooral voor de boeker om dat zo efficiënt mogelijk gevuld te krijgen, en daar gaan wij lekker in mee.’

Wat maakt een act nou geschikt voor Noorderzon? Wie de overkant van die vijver wil bereiken, moet natuurlijk wel over zekere theatrale ambities en dito talenten beschikken. Daar moet het vooral niet te introvert zijn. In de spiegeltent, waar het publiek praktisch bij de muzikant op schoot zit, mag het allemaal natuurlijk een stuk intiemer. ‘Akoestische en semi-akoestische dingen doen het daar goed. Bill Callahan, The Low Anthem: bloedjemooi was dat.’

Er moet, als het even kan, wel iets aan de hand zijn met zo’n band. ‘Neem Fool’s Gold en Local Natives: bands die wel wat doen met wereldmuziek en tegelijkertijd heel erg van nu zijn. En verder, ja, ze moeten bij de kleur van het festival passen. Dat is lastig te omschrijven, dat is een onderbuikgevoel.’

Door: Jacob Haagsma

Peter Sikkema neemt de Wessel Gansfort Prijs in ontvangst. Een tweejaarlijkse prijs voor mensen die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan het culturele leven van Groningen.
Peter Sikkema neemt de Wessel Gansfort Prijs in ontvangst. Een tweejaarlijkse prijs voor mensen die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan het culturele leven van Groningen.